มีซับไทยพร้อมใช้งาน
เวอร์ชัน 1.0 (ฉบับสมบูรณ์)
บทบรรยายภาษาไทยฉบับเต็ม (Thai Sub Script)
อ่านบทสนทนาทั้งหมดและค้นหาคำพูดได้ หรือคลิกที่เวลาเพื่อเปิดดูช่วงนั้นบน YouTube ต้นฉบับ
บทบรรยายภาษาไทยและไทม์ไลน์ (572 ประโยค)
วันนี้หั่นอันนี้เองกับมือเลยเหรอ?
ใช่แล้วค่ะ
แล้วเนื้อพวกนี้หายไปไหนหมดเนี่ย?
ถ้าเป็นแบบนี้
ฉันคงจ่ายค่าจ้างวันนี้ให้ไม่ได้แล้วล่ะ
มีแต่กระดูก เต็มไปด้วยกระดูกเต็มไปหมด
เธอเป็นรุ่นพี่ที่นี่ไม่ใช่เหรอ?
ก็ใช่ค่ะ
ถ้าสอนงานแบบนี้ ใครจะรับผิดชอบล่ะเนี่ย?
แย่แล้วสิ...
หน้าที่รุ่นพี่คือต้องดูแลรุ่นน้องให้ดีไม่ใช่เหรอ?
(อาสะ / โรระ / เบบี้มอนสเตอร์) อาสะ
คิดว่าจะถ่ายเวิร์กดอลตอนเดินสายทัวร์คอนเสิร์ตรอบโลกไหวเหรอ?
ล้างจานเหรอคะ?
ขัดเตาปิ้งเหรอคะ?
ให้ทำอะไร หนูทำได้หมดเลยค่ะ
(แอบดูบท)
อย่ามองใกล้ขนาดนั้นสิคะ
(รอแป๊บนึง)
ขนาดเขียนบทให้แล้ว ยังไม่เข้าใจอีกเหรอ?
(มีปัญหาเรื่องความจำ)
ไม่เป็นไรนะ
(เทกสอง) อาสะ
คิดว่าจะถ่ายเวิร์กดอลตอนเดินสายทัวร์คอนเสิร์ตรอบโลกไหวเหรอ?
ล้างจานเหรอคะ?
ให้ขัดเตาย่างเหรอคะ?
งานไหนต้องทำ หนูทำได้หมดค่ะ
อย่าให้ใครมาตัดสินคุณค่าของหนู
ชีวิตหนูมันเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเอง
และหนูก็จะ...
ใช้ชีวิตกินแต่สเต๊กเกรดพรีเมียมค่ะ!
สรุปว่าวันนี้หนูต้องไปทำงานที่ไหนคะ?
ที่ร้านสเต๊กเฮาส์ครับ
คิดว่าหนูจะแอบจิ๊กกินได้ไหมคะ?
น่าจะพอแอบชิมได้สักคำแหละ ใช่ไหมคะ?
(วูล์ฟกัง พิกัดสุดฮิตของเหล่ามหาเศรษฐี)
(พนักงานพาร์ตไทม์ประจำร้านสเต๊ก)
หนูเคยได้ยินมาว่า
ร้านนี้แพงสุด ๆ ไปเลยค่ะ
(ร้านที่คนรวยนิยมมาทาน) เขาบอกว่าคนรวยมาทานสเต๊กที่นี่เยอะมากเลยค่ะ
เพราะงั้นวันนี้ พี่อาซะเลยจะเลี้ยงสเต๊กหนูค่ะ
เอ่อ ขอพี่...
คิดดูก่อนแป๊บหนึ่งนะ
ตอนนี้ในบัญชีพี่...
แทบไม่มีเงินเหลือแล้วล่ะ
(ความจริงคือมาทำงานหาเงิน)
(15:00 น. - กำลังไปทำงาน) ในฐานะที่หนูมีประสบการณ์มากกว่านิดหน่อย...
(คำคุยโตของรุ่นพี่เวิร์กดล) - ตามหนูมาเลยค่ะ - สมกับเป็นผู้มีประสบการณ์จริง ๆ
แต่ว่าวันนี้ มีแต่คนระดับวีไอพีมาทั้งนั้นเลย
พวกเราต้องรักษาความสำรวมกันไว้นะคะ
นั่นสิคะ สวัสดีค่ะทุกคน!
เป็นยังไงกันบ้างคะ?
(ความสำรวมที่ชวนสงสัยเรื่องบ้านเกิด) - มาในฟีลแบบนี้เลยเหรอ - แปลก ๆ นะ
สวัสดีค่ะ
สวัสดีครับ
ยินดีต้อนรับสู่วูล์ฟกัง สเต๊กเฮาส์ครับ!
(ฮัน ซูมิน) (ทำงานมา 3 ปี) ร้านเราเป็นร้านสเต๊กที่ดีที่สุดในเกาหลีใต้ครับ
หนูเคยได้ยินว่ามีพวกวีไอพี
แล้วก็นักธุรกิจมากันเยอะมากเลย
แถมยังใช้จัดปาร์ตี้กับงานอีเวนต์ด้วยใช่ไหมคะ?
(Q. ใครสวยที่สุด?) ถ้าอย่างนั้น มีศิลปินคนไหนที่ประทับใจที่สุดไหมคะ?
สำหรับผม คือวง BLACKPINK ครับ
อ๋า โอ้ว ว้าว
สุดยอดไปเลยค่ะ
(สัมผัสได้ถึงความยิ่งใหญ่สไตล์ YG)
(เดี๋ยวก่อน) ก่อนที่เราจะเริ่มกัน
ผมขอพูดอะไรสักหน่อยนะ
ในครัวน่ะ
เป็นสถานที่ที่อันตรายมากเลยนะ
มีดอาจจะบินไปบินมาได้
หวา!
และไฟก็อาจจะลุกพรึบขึ้นมาได้ตลอดเวลา
ว้าว!
เพราะงั้นพวกคุณต้องตั้งสติให้ดี
(รับทราบค่ะ) แล้วก็
ทำงานกันอย่างมีระเบียบวินัย
(เกร็งสุดขีด) - เข้าใจแล้วค่ะ - เข้าใจไหม?
(15:30 น. - เตรียมเนื้อ) ตอนนี้ตามผมมาเตรียมเนื้อกันครับ
ถ้าพวกคุณสองคนทำไม่ถูกต้องล่ะก็
โดนดุแน่
(นี่คือจุดเริ่มต้นของการฝึกอันเข้มงวด...?) พวกเราจะโดนดุเหรอคะ...?
พวกหนูต้องเรียกว่าอะไรดีคะ?
(เข้มงวด) ให้เรียกว่าเชฟครับ
ซูมิน
เซนไป
ซูมิน
เซนไป
ต้องเรียกว่าเชฟซูมินสิ
น่ารักสุดๆ ไปเลยแฮะ
(ใจละลาย) ที่ญี่ปุ่นเขาจะเรียกว่าเซนไปสินะ
เอาล่ะ เข้าไปในห้องบ่มเนื้อกันดีกว่า
(จริงจัง) มันเป็นความลับทางการค้าเลยนะ
โอ้โห
ความลับทางการค้า
(คำเตือนแบบแผ่วเบา) - ห้ามเอาเรื่องนี้ไปบอกใครนะ - ห้ามบอกใครจริงๆ นะ
(เดินเข้าไป) นี่เป็นชิ้นเนื้อที่แพงมากๆ เลยนะ
สุดยอดเลย
เยอะมากๆ เลยค่ะ
เราคัดสรรเนื้อวัวอเมริกาชั้นดีเพียงแค่ 2%
(คัดเฉพาะเนื้อเกรดพรีเมียมอย่างพิถีพิถัน) แล้วนำมาดรายเอจด้วยเทคนิคเฉพาะของเราเอง
(Q. ทั้งหมดนี้มูลค่าเท่าไหร่?) แล้วเนื้อพวกนี้มูลค่าประมาณเท่าไหร่เหรอคะ?
ถ้าอัดแน่นเต็มห้องนี้เลย
น่าจะเกือบพันล้านวอนได้ครับ
ว้าว!
พันล้านวอนเลยเหรอ
(ได้เวลาจิ๊กแล้วชิ่ง) แอบหยิบไปสักอันกันเถอะ
ชิ้นหนึ่งหนักกี่กิโลเหรอคะ?
ชิ้นหนึ่งหนักประมาณ 15 กิโลครับ
โห
โดยเฉลี่ยแล้ว
- ชิ้นหนึ่งจะหนักประมาณ 13 ถึง 15 กิโลครับ - ว้าว หนักมากจริงๆ ค่ะ
(วางแผนขโมยกันเปิดเผย) ตอนออกไปเราช่วยกันยกออกไปก็ได้นี่คะ
(ได้เวลาย้ายเนื้อ) ตอนนี้เราต้องยกเนื้อนี้ออกไปข้างนอกครับ
(ทำเป็นซ่า) ว้าว อาซา เธอไม่มีทางยกไหวหรอก
(เคือง) ช่วงนี้หนูออกกำลังกายอยู่นะคะ
อาซาออกกำลังกายด้วยเหรอ
(หนักจริง) โอ๊ะ แป๊บหนึ่งนะคะ
(ฝันที่จะแอบยักยอกสลายไป) ยักยอกไม่ไหวแล้วค่ะ พวกเราแบ่งกันชิ้นเดียวพอเหอะ
งั้นเรามาเริ่มจาก
(เล่นใหญ่) ขั้นตอนการแต่งเนื้อกันก่อนครับ
อย่าทำตัวเป็นไอดอลสิครับ
เอาแบบมีคลาสหน่อย
(โดนยึดมุกหยอดไปชั่วคราว) โอเคค่ะ
เอาล่ะ มาลองตัดแต่งเนื้อกันครับ
(ขั้นตอนการตัดส่วนที่ไม่จำเป็นออกเพื่อเพิ่มคุณภาพเนื้อ) ตัดส่วนที่กินไม่ได้ออกให้หมดครับ
เดี๋ยวผมทำเป็นตัวอย่างให้ดูก่อน
แล้วค่อยลองทำเองนะครับ
โอเคค่ะ (แอบดู) อาซา ต้องตั้งใจดูนะ
หนูตั้งใจดูอยู่ค่ะ
อย่าทำเนื้อพังล่ะ
เดี๋ยวโดนลูกค้าคอมเพลนเอานะ
เขาบอกว่าอันนี้คือเนื้อสันใน (Tenderloin)
ฟังแล้วไม่รู้สึกนุ่มนวลขึ้นมาบ้างเหรอ?
(เอาจริงดิ...)
โอเค ต้องระวังมีดตลอดเวลาเลยนะครับ
(จ่อเข้าใกล้มาก) ระวังนิ้วด้วยครับ
(การแต่งเนื้อ 1. เลาะชั้นไขมัน) ค่อยๆ เฉือนชั้นไขมันออกครับ
(2. ตัดส่วนที่ไม่จำเป็นออก) เฉือนเนื้อส่วนเกินออกให้หมดแบบนี้ครับ
(3. ตกแต่ง) - ตกแต่งให้สวยงาม - ทีนี้ก็เหลือแค่เนื้อสันในล้วนๆ แล้วครับ
ถ้ามีดพลาดลื่นนิดเดียว
เงินหายไปฟรีๆ หมื่นสองหมื่นวอนเลยนะครับ
โห!
เคยโดนดุเพราะหั่นผิดบ้างไหมคะ?
โอ้ โดนนับครั้งไม่ถ้วนเลยครับ
"ไปยืนสำนึกผิดในห้องแช่แข็งเลยไป!"
ฟีลประมาณนั้นเลยค่ะ
(ที่แท้ก็ห้องแห่งความจริง..?) โชคดีนะเนี่ยที่ไม่โดนตีจริงๆ
(เริ่มงานทันที) งั้นให้ทั้งสองคนลองทำดูนะครับ
เมื่อก่อนหนูเคย...
เป็นเชฟรุ่นจิ๋วมาก่อนนะคะ
อ๋อ (เชฟผู้มีประสบการณ์) - จริงด้วย เคยเป็นเชฟรุ่นจิ๋วนี่นา - แบบนี้หายห่วงเรื่องงานครัวเลยครับ
แล้วอาสะล่ะครับ?
หนูก็ทำอาหารเก่งอยู่นะคะ
ทำคาลบีจิมเป็นด้วยค่ะ
(จริงเหรอเนี่ย?)
(ลีลาการหั่นลมระดับมืออาชีพ)
นี่ใช้มีดไม่เป็นเลยไม่ใช่เหรอครับ?
(แล้วทำคาลบีจิมได้ยังไงก่อน?) เดี๋ยวแป๊บนึงนะครับ
(ติวเข้มเพิ่ม) เดี๋ยวผมสาธิตให้ดูอีกรอบนะครับ
(ตัดภาพมาทางนี้ หั่นต่อไม่รอแล้วนะ) แค่เฉือนลงมาตามแนวกระดูกครับ
(นี่สินะ ฝีมือของผู้มีประสบการณ์?)
หนูทำได้ดีเลยใช่ไหมคะ?
ใช่ครับ ทำได้ดีมากเลย
(หั่นอย่างฉลุย) - น่าจะมาสมัครงานที่นี่นะ - ฝีมือดีขนาดนี้ หายากนะเนี่ย
(หั่นเสร็จไป 5 ชิ้นในพริบตา) ผมว่าพอแค่นี้ก่อนดีกว่าครับ
แป๊บนึงนะคะ
ว้าว แบบนี้ถูกไหมคะ?
(ทางนี้ยังหั่นไม่เสร็จสักชิ้นเลย)
(กำลังสู้ชีวิตสุดๆ) ทำอะไรอยู่น่ะครับ?
อาสะ ตอนนี้กำลังคิดอะไรอยู่เหรอ?
คะ?
หนูว่าตอนนี้อย่าเพิ่งไปคุยกับอาสะเลยค่ะ
(เฉือน) ตอนนี้หนูกำลังใช้สมาธิขั้นสุดอยู่นะคะ
ไม่นะ
ไม่นะเหรอครับ?
พวกเราพังแน่
(พังยับเยิน) พังหมดแล้ว
หนูบอกแล้วไงคะว่าอย่าเพิ่งชวนคุย
ครับๆ
เราต้องจัดทรงตรงกระดูกด้วยครับ
อ๊ะ (ดึงสติกลับมา)
อ้าว ทำพังซะแล้ว
(ยังคงเฉือนชิ้นเนื้อทำลายเงิน) เชฟครับ ทางนี้โดนหักไปสองหมื่นวอนแล้วครับ
ถึงเวลาเรียกตู้เย็นมาลงโทษแล้วครับ
(มุ่งสู่ห้องแห่งความจริง) ตามผมมาที่ห้องแช่แข็งเลยครับ
โอ๊ย ไม่นะ
พี่คะ ถ้าเดี๋ยวพี่โดนลากตัวไป หนูไม่รับผิดชอบนะคะ
ดูท่าทางพี่จะโดนลากตัวไปจริงๆ แล้วล่ะ
ก็ไม่เลวนะคะ? เราลองทำตรงนี้เพิ่มอีกหน่อยดีไหม?
เราต้องทำอะไรเพิ่มอีกไหมคะ?
เธอต้องไปเรียนรู้ใหม่แล้วล่ะ
อันนี้กินได้ไหมคะ?
- ไม่ได้ - ไม่ได้ครับ กินไม่ได้
- กินไม่ได้เหรอ - งั้นทำไงดี? คัดออกเลย
อาซะ เราจะปล่อยให้อาซะโดนคัดออกไม่ได้นะ
(ระวังหน่อย)
แล้วถ้าอาซะโดนคัดออกขึ้นมาล่ะคะ?
และตอนนี้ ทุกคนก็จะได้พบกับ
พวกรุ่นพี่ในครัวชั้นสองกันครับ
ซวยแล้วพวกเรา
หนูว่าคราวนี้พวกเราโดนดุแน่ๆ เลยค่ะ
(เตรียมตัวยับได้เลย)
(16:30 น. - การฝึกย่างเนื้อ) - สวัสดีค่ะ - เด็กใหม่มารายงานตัวค่ะ
ก่อนที่เราจะเริ่มย่างเนื้อชิ้นนี้
เรามาเชิญหัวหน้าเชฟ
บอสใหญ่ของเรา
(อุ๊ย) ว้าว
มาให้
หัวหน้าเชฟช่วยตรวจดูก่อนนะครับ
เตรียมตัวโดนดุได้เลย
พูดอะไรเนี่ย? พี่นั่นแหละเตรียมตัวเลย
(หัวหน้าเชฟปรากฏตัว) สวัสดีครับ
(ถอยหลังหนึ่งก้าว) สวัสดีค่ะ
ว้าว
วันนี้พวกคุณหั่นชิ้นนี้กันเองเลยเหรอครับ?
ใช่ค่ะ ถูกต้องแล้วค่ะ
ขอผมตรวจดูหน่อยได้ไหมครับ?
เชิญเลยค่ะ
(เริ่มการประเมินการแต่งเนื้อ) ดุจสายตาพญาอินทรี
(เกร็งสุดๆ...)
(เอียงคอสงสัย)
แล้วเนื้อพวกนี้มันหายไปไหนหมดเนี่ย?
(ตัวการ)
ถ้าเป็นแบบนี้
วันนี้ผมคงจ่ายค่าจ้างให้พวกคุณไม่ได้แล้วล่ะครับ
เอ่อ...
ไม่จริงน่า
(เพราะกระดูกนี่เอง) มีกระดูกเต็มไปหมดเลย
นายเป็นรุ่นพี่ที่นี่ไม่ใช่เหรอ?
ใช่ครับ
ถ้าสอนกันแบบนี้ ใครจะมารับผิดชอบครับ?
(เกร็งสุดๆ) แย่แล้ว
(โดนดุอย่างหนัก) เป็นรุ่นพี่ก็ต้องคอยดูแลรุ่นน้องให้ดีสิครับ?
ครับผม
แบบนี้พวกเราจะรับผิดชอบกันยังไงครับ?
(บรรยากาศเงียบกริบ)
บอสคะ
พวกหนูจะช่วยล้างจานให้เองค่ะ
แล้วคราวหน้า
พวกหนูจะเชิญไปดูคอนเสิร์ตของพวกหนูนะคะ
(ยิ้มแฉ่ง) อ้าว จริงเหรอครับ?
(เปลี่ยนท่าทีทันควัน) โอเคครับ งั้นเรื่องนี้ผมรับผิดชอบเอง
(ถึงกับพูดไม่ออก)
ขอบคุณค่ะ
(จบการเจรจาอย่างงดงาม)
เอาล่ะ งั้นเรามาเริ่มย่างเนื้อกันเลยครับ
ต้องทำยังไงก่อนคะ?
ปรุงรสก่อนครับ
ถูกแล้วครับ
(วิธีย่างสเต๊ก) (1. โรยเกลือให้ทั่ว) ต้องเขย่าขวดโรยเกลือให้สม่ำเสมอนะครับ
ปล่อยมันไป~ ปล่อยมันไป~
- ใช่ครับ ให้ทั่วๆ - ทั่วๆ ทั่วๆ ทั่วๆ ทั่วๆ
(2. ใส่เตาย่าง) เราจะใช้คีมคีบยกขึ้นมาครับ
ได้ยินเสียงไหมครับ?
(เสียงซู่ซ่า) ตอนนี้กำลังดังซู่ซ่าเลยครับ
ระวังด้วยนะอาซะ
จะวางแล้วนะคะ
อาซะมาแล้ว
อาซะทำได้อยู่แล้ว
(วางลงเสียงดังฉ่า) เก่งมาก
จากนั้นตรงนี้
เราจะจี่ให้สุกทั้งด้านบนและด้านล่าง
หนึ่ง สอง สาม จี่!
(การเต้นถวายสเต๊ก)
จี่!
เอาล่ะครับ คอยดูตอนที่ผมเอาขึ้นมานะครับ
โอ้โห ว้าว
(สุกกำลังดี) - ดูน่ากินสุดๆ ไปเลย - น่ากินมากเลยใช่ไหมล่ะ?
(ถูกจับตาดู) ช่วยกลับด้านอีกสักรอบได้ไหมครับ?
ด้านบนใกล้จะเรียบร้อยแล้วครับ
แล้วเวลาไปกินข้าวกับเพื่อนๆ
ใครเป็นคนย่างเนื้อเหรอครับ?
มันเป็นความเคยชินจากการทำงานแหละครับ
สุดท้ายผมก็เลยต้องย่างเองทุกที
- อ๋อ - เพราะถ้าเพื่อนย่าง มันไม่อร่อยจนผมกินไม่ได้เลยครับ
โห (ยิงคำถามรัวๆ) แล้วคุณอยู่ทีมเนื้อวัว หรือทีมเนื้อหมูครับ?
ส่วนผม เพราะว่าผมชอบดื่มด้วย
(อินสุดๆ) ปกติผมก็เลย
กินเนื้อหมูแกล้มโซจูกับเบียร์ครับ
(ทำอะไรกันอยู่เนี่ย?) - จริงด้วยค่ะ - ว้าว สุดยอดเลย
(ตกใจ)
(จบการเม้าท์มอย) พวกเราต้องรีบทำแล้วครับ
(ยกขึ้นมา) ย้าก!
น่ากลัวมาก น่ากลัวมากเลยค่ะ
คราวนี้เราจะมาเล็มเนื้อรอบสองกันครับ
โห
(การเล็มรอบสอง) (การหั่นทีโบน) พยายามแล่มีดให้ชิดกระดูกมากที่สุดนะครับ
แนบชิดไว้ครับ
(การหั่นสันใน) หั่นสันในแบ่งเป็นสามชิ้นเท่าๆ กันเลยครับ
จุดสำคัญคือต้องเท่ากันหมดใช่ไหมครับ?
(การหั่นสันนอก) หนูจะพยายามเต็มที่ค่ะ
ครับ หั่นให้เหมือนกันทั้งหมดเลยครับ
(เริ่มจู้จี้) ต้องเท่ากันเป๊ะๆ ทุกชิ้นต้องเหมือนกันเป๊ะเลยนะครับ
แน่ใจเหรอคะ?
(เสียววาบ) สัมผัสได้ถึงพลังงานบางอย่างไหมครับ?
(หดหัวฝ่อลงทันที)
(17:30 น. - บรีฟงาน) มาประชุมสั้นๆ ก่อนเริ่มบริการมื้อเย็นกันครับ
(คังบอมจุน) (ผู้จัดการทั่วไป) วันนี้มื้อเย็นเรามียอดจองเข้ามาเยอะมากครับ
(ยืนตรงเป๊ะพร้อมเพรียง) มีทั้งหมด 34 กลุ่ม
(แอบเหล่) รวมลูกค้า 118 ท่านครับ
อาซะ พวกเรายืดหลังตรงกันด้วยสิ
แข่วท้องไว้ด้วย
(ข้อสำคัญ) แล้วตอนเสิร์ฟแบบซู่ซ่า มันร้อนมากนะครับ
ระมัดระวังเป็นพิเศษอย่าให้เกิดอุบัติเหตุกันนะครับ
หนูมีคำถามค่ะ
หนูมีคำถามค่ะ
ตรงนี้คือตอนที่เราเสิร์ฟสเต๊กดรายเอจบนจานใหญ่ครับ มันร้อนมากเลยนะ
(คำเตือน: ร้อนจัด) - ระวังด้วยนะครับ - เข้าใจแล้วค่ะ
(Q. ความยากของการบริการหน้าร้าน?) คิดว่าอะไรคือสิ่งที่ยากที่สุดในการทำงานหน้าร้านครับ?
สำหรับพนักงานใหม่ๆ
มักจะรู้สึกว่ามันยาก
กับการสบตาและสื่อสารกับลูกค้าโดยตรงครับ
จริงค่ะ นั่นสิคะ
แต่ยิ่งรู้สึกว่ายากเท่าไหร่
ก็ยิ่งต้องสบตาให้มากขึ้นครับ
(จ้องเขม็ง) ทำแบบนี้ถึงจะสื่อถึงลูกค้าได้จริงๆ ค่ะ
รุกหนักขนาดนี้จะดีเหรอครับเนี่ย?
- สะดุ้งเลยครับ - พวกเราทำโอเคไหมคะ?
นั่งสบายไหมคะ?
มีอะไรที่ต้องการเพิ่มเติมไหมคะ?
ให้พวกเราช่วยดูแลอะไรดีคะ?
(เหงื่อตก) รับน้ำเปล่าสักแก้วไหมคะ?
กดดันเกินไปแล้วครับ
เข้าใจแล้วค่ะ
หนูจะดูแลให้อบอุ่นและสบายใจที่สุดเลยค่ะ
(เริ่มกังวลแล้ว) ขอบคุณมากนะครับ
(เริ่มงานจริง) มีลูกค้าเพิ่งมาถึง เดี๋ยวไปรับออเดอร์ด้วยกันนะคะ
(พัคนาเย) (อายุงาน 5 เดือน)
ได้เลยค่ะ
เชิญทางนี้เลยค่ะ
เคยเจอคอมเพลนบ้างไหมคะ?
(กังวล) เรื่องนี้ขึ้นอยู่กับว่าพวกคุณจะรับมือยังไงเลยครับ
โอ้โห ต้องตั้งสติและมีทักษะมากๆ เลยสินะคะ
(บุคคลที่ต้องจับตามอง)
ขออนุญาตนะคะ
ครับ สำหรับอาหารจานหลักของวันนี้
พวกเราจะเสิร์ฟ
พอร์เตอร์เฮาส์สเต๊กครับ
รับสเต๊กความสุกระดับไหนดีคะ?
มีระดับไหนแนะนำไหมคะ?
แนะนำเป็นมีเดียมแรร์ถึงมีเดียมครับ
(รวบรวมคำตอบ) มีเดียมแรร์ค่ะ
ทางร้านเราก็แนะนำมีเดียมแรร์เหมือนกันครับ
(ซุกซน)
(รีบชิ่งก่อนจะทำพัง) เดี๋ยวหนูจะดูแลให้อย่างดีที่สุดเลยค่ะ
(ทำหน้าสับสน) แล้วตอนนี้พวกเรากำลังจะไปไหนกันต่อเหรอคะ?
เชิญทางนี้เลยครับ
(เสิร์ฟขนมปังอบใหม่ทันที) - เชื่อมือหนูได้เลย หนูทำเก่งมาก - ดูให้ดีๆ นะคะ
โอ้โห
(ดูทรงแล้วน่าจะใช้เวลาทั้งวัน...)
อันนี้หั่นยากจริงๆ ด้วยค่ะ
มันหั่นไม่ค่อยขาดเลย
ลองอีกนิดนึงน่าจะ...
(ยอมแพ้) อ๊ะ โรล่า
อุ๊ยตายแล้ว
เพิ่งหั่นได้แค่สองชิ้นเองเหรอเนี่ย
โรล่า ช่วยหนูหน่อยสิ
(หั่นฉับเดียวขาด)
ว้าว
เห็นไหมล่ะ?
โอ้โห
(ลองใหม่อีกครั้ง)
(สั่นไปทั้งตัวแล้ว)
คิดว่าไงบ้างครับ?
คิดว่าคนแบบนั้นเหมาะจะไปอยู่ตรงไหนครับ?
บาร์เหรอ? หรือเสิร์ฟ หรือว่าในครัวดี?
ถ้าตั้งใจทำงานต่อไป...
ถ้าพยายามต่อไปเรื่อยๆ...
แล้วเมื่อไหร่จะหั่นขาดเนี่ย?
(หั่นอันนี้เร็วกว่าเยอะ) มาเลยๆ
(หลุดพ้นสักที) สวัสดีค่ะทุกคน
ขออนุญาตเสิร์ฟขนมปังทานเล่นก่อนเริ่มมื้ออาหารนะคะ
เอาละ ช่วยอธิบายเกี่ยวกับขนมปังหน่อยค่ะ
บาแก็ตค่ะ
บาแก็ต
และ... (สมองหยุดทำงานไปแล้ว)
(เปลี่ยนเรื่องทันที) มาที่นี่บ่อยไหมคะ?
หรือว่าเพิ่งเคยมาเป็นครั้งแรกคะ?
(มาฉลองวันครบรอบ) พอดีพวกเรามีเรื่องต้องฉลองน่ะครับ
พอจะบอกได้ไหมคะว่าพวกคุณเจอกันได้ยังไง?
(ลุ้นด้วยความตื่นเต้น) พวกเราเหรอครับ?
พวกเราเจอกันที่ชมรมหนังสือครับ
(ดูใสซื่ออบอุ่นหัวใจมาก...)
แต่จริงๆ แล้วพวกเราเริ่มสนิทกันตอนไปดื่มด้วยกันครับ
(หักมุมกะทันหัน) เรื่องราวคืบหน้าไวมากเลยนะคะ
(เริ่มสงสัยแล้วสิ) มีแฟนหรือยังครับ?
ยังไม่มีค่ะ
อุ๊ย ตายแล้ว
(หักมุมสุดๆ) จะมาถามคำถามแบบนั้นไม่ได้นะครับ อันตรายนะเนี่ย
เอาละ ตอนนี้แขก VIP ของเรา
กำลังรออยู่ข้างนอกแล้วครับ
(นำทางแขก VIP) - เดี๋ยวพวกเราจะพาไปส่งที่ห้องเองค่ะ - เข้าใจแล้วครับ
เดี๋ยวก่อนนะคะ
ขอเวลาแป๊บหนึ่ง
(ไปกันได้หรือยังนะ...?) - โอเค ไปกันเลย - ไปกันเลยค่ะ
สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะ
ยินดีต้อนรับค่ะ
(ตกใจที่เจอ BABYMONSTER) ว้าว
เป็นคนญี่ปุ่นเหรอครับ?
พวกเราเป็นคนญี่ปุ่นค่ะ
อา... (มั่นใจขึ้นมาทันทีเพราะเป็นภาษาแม่)
เดี๋ยวหนูพาไปที่ห้องนะคะ
เชิญทางนี้ได้เลยค่ะ
(กำลังเดินเข้าห้องส่วนตัว)
เพราะพี่พูดภาษาญี่ปุ่นไม่ค่อยเก่งเท่าไร
เลยต้องรบกวนให้ช่วยแปลเป็นล่ามหน่อยนะ
(สวมบทเป็นล่ามจำเป็น) ไปกันเลยค่ะ
รับทราบค่ะ
สำหรับรายการอาหารในมื้อนี้
ทุกคน สวัสดีค่ะ
(ข้อผิดพลาด)
แป๊บนึงนะคะ
(กำลังประมวลผลภาษาแม่)
รับสเต๊กความสุกระดับไหนดีคะ?
(ด่านท้าทายที่สอง) สเต๊ก
มีเดียมแรร์ค่ะ
ความสุกระดับมีเดียมแรร์ค่ะ
(อะไรกันเนี่ย?) พูดภาษาเกาหลีได้ไหมคะ?
สวัสดีค่ะ พูดได้นิดหน่อยค่ะ
(ที่แท้ก็เป็นนักเรียนต่างชาติ 555)
(จะใช้ล่ามทำไมก่อน?) เอ๊ะ? พูดภาษาเกาหลีได้ด้วยเหรอคะ?
(ได้เวลาเสิร์ฟสเต๊กทันที) เอาละ ไปยกสเต๊กจานหลักกันเลยค่ะ
เวลาเราจะส่งออเดอร์ให้ห้องครัว
เราจะพูดว่า "โต๊ะ 31 ขอเวียได้ไหมครับ?"
เวียคืออะไรเหรอคะ?
หมายถึง "ลุยเลย" ครับ
ลุยเลย
(พูดเสียงดัง) โต๊ะ 31 ขอเวียหน่อยค่ะ!
เวีย เวีย!
(เร่งด่วนสุดๆ...!)
(ระหว่างรอ) ที่นี่เจอลูกค้าตัวป่วนเยอะไหมคะ?
เมื่อก่อนตอนที่ผมทำงานที่นี่
ตอนกำลังเก็บโต๊ะอยู่
มีคนคนนึง
ปาขยะใส่ผมตรงๆ แบบนี้เลยครับ
(ตั้งใจทำงานแต่กลับโดนทำร้ายจิตใจ) - ตอนนั้นรู้สึก - เสียใจนิดหน่อยครับ
แบบนั้นมันเสียมารยาทสุดๆ ไปเลยนะคะ
(พร้อมเปิดโหมดบวกเต็มที่)
(สเต๊กพร้อมแล้ว) อาหารจานหลักมาแล้วค่ะ
(โหมดอารักขา) อาหารจานหลักกำลังไปแล้วค่ะ
- ระวังด้วยนะคะ - ทุกคนระวังด้วยนะคะ
ว้าว สเต๊กดูน่ากินสุดๆ ไปเลย
โอ้โห น่าอร่อยจังเลยค่ะ
สเต๊กมาเสิร์ฟแล้วครับ
ของล้ำค่า
ขอทางหน่อยนะคะ อาหารมาแล้วค่ะ
ระวังพื้นด้วยนะคะ
(จานร้อนฉ่าของจริง) - ร้อนมากๆ เลยค่ะ - ร้อนมากๆ เลยค่ะ
ย้ำสองรอบว่าร้อนมาก
ระวังด้วยนะคะ มันร้อนมากค่ะ
(ลงได้อย่างปลอดภัย)
เดี๋ยวหนูเขยิบไว้ข้างๆ ให้ค่ะ
(คล่องที่สุดในวันนี้แล้ว) อันนี้กิมจิผัดค่ะ
มันบดค่ะ
รุ่นพี่ยุนแจฮยอกเหรอคะ?
สำเร็จเรียบร้อยค่ะ
(เจอรูปแจฮยอก TREASURE รุ่นพี่ค่ายเดียวกัน)
(ยอมแพ้ไม่ได้) พวกเราก็ต้องขิงมอนสติซบ้างแล้วค่ะ
ขิงเลย ขิงเลย
(สาวๆ ที่อยากลักพาตัว) ขโมยตัวไปเลย
พวกเราทะยานขึ้นไปอย่างว้าว พวกเรานี่แหละตัวร้าย ตัวร้าย
สูงขึ้นไปอีกสิ เบบี้
(ดูโชว์เพลงใหม่แบบสดๆ)
นี่แหละสไตล์พวกเรา ไปกันเลย โอ๊ย
(โดนตกจนล้มเกลี้ยง)
(เสิร์ฟสเต๊กอย่างต่อเนื่อง) - จานหลักมาแล้วค่ะ - จานหลักมาแล้วค่ะ
จานหลักมาแล้วค่ะ
ระวังด้วยนะคะทุกคน
ระวังพื้นด้วยนะคะ
เอาล่ะ ร้อน ร้อน ร้อนมากๆ ค่ะ!
ร้อนมาก ร้อนมาก!
เร็วเข้า เร็วเข้า เร็วเข้า!
รีบหน่อย ก่อนที่มันจะเย็นค่ะ!
ขออนุญาตนะคะ
เดี๋ยวจะนำสเต๊กมาเสิร์ฟให้นะคะ
(สเต๊กที่ได้รับการคุ้มกันขั้นสูงสุด) สเต๊กได้แล้วค่ะ
(กำลังไปเสิร์ฟโต๊ะถัดไป) ระวังด้วยนะคะ ร้อนมากค่ะ
(เดินระวังแบบเล่นใหญ่สุดๆ) ระวังด้วยนะคะ ระวังด้วยค่ะ
ขออนุญาตนะคะ
โปรดระวังด้วยนะคะ สักครู่นะคะ
มันร้อนค่ะ ระวังด้วยนะคะ
(เรียกร้องความสนใจ) นี่คือสเต๊กที่เราตั้งใจเตรียมและหั่นมาให้เป็นอย่างดี
เพื่อให้ทานกันได้อย่างนุ่มลิ้นและมีความสุขนะคะ
(ความเงียบอันแสนอึดอัดขณะที่เนื้อเริ่มเย็น) - ขอบคุณครับ - ทานให้อร่อยนะคะ
(ทักทาย) อาหารรสชาติเป็นอย่างไรบ้างคะ?
ครับ
(ทักทายครั้งที่ 22) ทานอาหารอร่อยไหมคะ?
อ๋อ ครับ
อร่อยมากๆ เลยครับ
ขออนุญาตถามได้ไหมคะว่าทั้งสองท่านเป็นอะไรกัน?
พวกเราเป็นแฟนกันครับ
ว้าว!
พวกเรากำลังจะแต่งงานกันสัปดาห์หน้าครับ
อุ๊ยตายแล้ว
(เจอโซนโปรดเข้าแล้ว)
(Q. เสน่ห์ของแฟนสาว) เสน่ห์ 3 อย่างของแฟนสาวคืออะไรคะ
(ตั้งใจฟัง) ข้อแรก
เวลากอดเธอแล้ว รู้สึกสบายใจมากๆ ครับ
(อินตามสุดๆ) อาว~
ข้อสอง เธอสวยมากๆ ครับ
(ยอมรับในความสวย)
- ข้อสาม - ข้อสาม
เธอหาเงินเก่งสุดๆ เลยครับ
ว้าว ข้อนี้สำคัญเลยนะคะเนี่ย
(ไม่ต้องพูดเยอะ) มิน่าล่ะถึงได้แต่งงานกัน
(20:00 น. - เลิกงาน) เลิกงานแล้ว!
(กลับมาที่คลังห้องเย็น) เหน็ดเหนื่อยกันหน่อยนะคะ
ขอบคุณนะคะ
เสร็จเรียบร้อยแล้วค่ะ
(หนาวสั่น) ฮ่าๆ
(ง่ำ)
หนึ่งหมื่น สองหมื่น สามหมื่นวอน
สามหมื่น สี่หมื่น...
หกหมื่นสองพันห้าร้อยวอนค่ะ
(ค่าจ้างร้านสเต๊ก รวม: 62,500 วอน) ทำไปกี่ชั่วโมงคะ?
5 ชั่วโมงค่ะ
- ตกชั่วโมงละหมื่นวอนเลยนะ - ว้าว
เท่ากับว่าเราได้เกินชั่วโมงละหมื่นวอนมานิดนึงนะคะเนี่ย
ว้าว เรื่องคิดเงินนี่คำนวณไวเชียวนะคะ
(สั่นสะท้าน) ว้าว
ขอมือหน่อยค่ะ
โอเคๆๆ
จากคะแนนเต็ม 5 ดาว
อืม...
ให้ 3.5 คะแนนค่ะ
อุ๊ย ว้าว เดี๋ยวก่อนนะคะ
(ความพึงพอใจงานร้านสเต๊ก สนุกที่ได้เจอคุณลูกค้า 5.0 ความรู้สึก
บรรยากาศเข้มงวด 3.0 กลิ่นห้องเย็น 3.0) ตอนที่ได้ยินดีกับลูกค้า
ได้เห็นคู่รัก มีความสุขแล้วรู้สึกภูมิใจ
สนุกมากเลยค่ะ
ใช่ค่ะ หนูคิดว่าความสุขแบบนี้แหละค่ะที่ทำให้หนูมีแรงฮึดสู้ต่อ
แล้วพอออกไปตรงโถงข้างนอก บรรยากาศก็เครียดขึ้นมาเลย
หัวหน้า...
บรรดากัปตันนี่คือแบบ...
เชฟด้วย...
- แอบน่ากลัวอยู่นะ - ใช่เนอะ
เข้าใจได้เลยค่ะ
อือฮึ วันนี้เป็นการมาออก Workdol ครั้งแรกของหนูค่ะ
แล้วหนูก็สนุกมากเลย เพราะเป็นงานที่สร้างอิมแพกต์แรงมาก
หนูก็ให้คะแนนความพึงพอใจ 3.5 ดาวเหมือนพี่อาซะเลยค่ะ
(ความพึงพอใจงานสเต๊กเฮาส์ ในครัวแอบน่ากลัว 3.0 เอาจริง ครัวน่ากลัวมาก ปัญหาชาว Introvert 3.0 สนุกกับการเจอลูกค้า 5.0) หนูก็เลยคิดว่าคนที่เป็น Introvert น่าจะทำงานนี้ลำบากหน่อยค่ะ
(ท่าโพสปิดท้ายวันนี้?) ไหนๆ ก็มาร้านอาหารสุดหรูทั้งที
มาร้องเพลง "Rich Man" สักรอบดีกว่าค่ะ
พวกเราจะได้
กลายเป็นคนรวยกับเขาสักวัน
I am a Rich Man
(คอนเสิร์ตสุดชิลในห้องแช่แข็ง)
I am a Rich Man
แต่เพลงใหม่ของพวกเราใกล้จะออกแล้วนะคะ
(ฝากติดตามเพลง "We Go Up" กันด้วยนะคะ!)
(Q. เคยมีคนเขียนจดหมายมาสารภาพรักไหม?) อาซะ เคยได้รับจดหมายสารภาพรักบ้างไหมครับ?
อ๋อ โดนบ่อยเลยค่ะ
จริงๆ หนูก็มีเรื่องเล่าเกี่ยวกับเรื่องนี้อยู่นะคะ
(ย้อนความหลังแป๊บนึง) ย้อนกลับไปวันสุดท้ายของภาคเรียนค่ะ
หนูก็พบจดหมายสารภาพรัก
ยัดอยู่ในรองเท้าของหนูค่ะ
พอเหอะน่า
นี่ฟังเรื่องของหนูอยู่หรือเปล่าเนี่ย?
(เบื่อ) โอ๊ย หนูได้ยินเรื่องนี้มาเป็นร้อยรอบแล้วค่ะ
แต่หนูเพิ่งมาเห็นตอนอยู่เกาหลีนะคะ
ก็เลยไม่ได้เจอตัวเขาจริงๆ สักทีค่ะ
(สรุปคือ) รองเท้าที่มีจดหมายซุกอยู่ข้างใน
ถูกขนมาถึงเกาหลีทั้งอย่างนั้นเลยเรอะ
ใช่ค่ะ ตอนนั้นหนูกำลังซ้อมเต้นอยู่
แล้วจู่ๆ ก็... เอ๊ะ?
มีอะไรอยู่ในรองเท้าหนูเนี่ย?
พอหยิบออกมาดู
ก็ปรากฏว่า
(จดหมาย) มีจดหมายซุกอยู่ข้างในค่ะ
(จดหมาย) มีจดหมายอยู่ข้างในค่ะ
งั้นก็... (พอได้แล้วมั้ง)