[EN/JP] 퇴근 30분 전인데 50인분 단체 주문이요?! 😱ㅣ배스킨라빈스 알바ㅣ워크돌ㅣ프로미스나인 지원, 베이비몬스터 로라, 치키타

- กรี๊ดดด กรี๊ดดด - โอ๊ย เหนื่อยชะมัดเลย

อู้วววว

สวัสดีค่ะทุกคน

เฮ้อ

อ๊ะ วันนี้หนูก็ต้องมาลุยงานพาร์ตไทม์สุดมหาโหดอีกแล้วค่ะ

(นับถือเลย) รู้สึกเหมือนกำลังดูรายการเวิร์กดอลในยูทูบอยู่เลยค่ะ

มาดูหน้าผู้ช่วยที่มาทำงานกับเราในวันนี้กันดีกว่าค่ะ

ที่มาช่วยเป็นกำลังใจให้พี่จีวอน!

ผู้ช่วยงานพาร์ตไทม์

ไหนบอกว่าจะทำด้วยกันไงคะ

แป๊บหนึ่งนะคะ

(แค่เริ่มก็ไม่พร้อมกันซะแล้ว) - แป๊บหนึ่งนะคะ - หนึ่ง สอง สาม

ผู้ช่วย...

งานพาร์ตไทม์!

เบบี้มอนสเตอร์ค่ะ!

โอเคค่ะรุ่นพี่ ขออีกรอบหนึ่งนะคะ

(โลร่า / ชิกิต้า / เบบี้มอนสเตอร์) พวกเราเบบี้มอนสเตอร์ มาช่วยงานพาร์ตไทม์ค่ะ!

เท่าที่พี่ได้ยินมา...

พวกเธอสองคนมีความสามารถพิเศษเยอะมากเลยใช่ไหม

(นึกว่าเกาหลีก๊อตทาเลนต์) ถ้าไม่ฮานี่ บรรยากาศจะตึงเครียดขึ้นมาทันทีเลยนะ

(มั่นใจสุดๆ) ฮาได้แน่นอนค่ะ

แร็ป เบาต์อิต เบาต์อิต ออลเดอะเวย์ดาวน์ทูไมโทส์ โทส์

เข้ากับจังหวะบีตไปเลย

(เย็นชา) ไม่รู้เนื้อเพลงค่ะ

(ว้าว)

(นี่คือชีวิตการเป็นพิธีกรรายการเวิร์กดอลจริงๆ เหรอเนี่ย...?)

(ทึ่งสุดๆ)

(พอใจ) ใช่ค่ะ แบบนี้เลย

(ตื่นเต้นกันสุดๆ) งั้นงานพาร์ตไทม์วันนี้ก็คือ

ร้านไอศกรีมค่ะ

(เตรียมมาทำลายล้างกล้ามแขนตัวเอง)

(มาทำงานพาร์ตไทม์ที่บัสกิ้น ร็อบบิ้นส์)

(กังวลตั้งแต่ยังไม่เริ่ม) เพราะเป็นสาขาใหญ่ขนาดนี้

หนูว่ามันน่าจะ...

ยากกว่าปกติหน่อยแน่ๆ เลยค่ะ

คิดว่ามันจะยากเหรอ?

น่าจะโหดจัดๆ เลยแหละค่ะ

(ลนลาน) เดี๋ยวสิ พูดคำว่า 'โหดจัด' ออกรายการแบบนี้ได้ด้วยเหรอคะ?

(ไม่เป็นไรหรอกนะ...) วันนี้จัดไปสัก 50 สกูป

(เพราะมันโหดจัดจริงๆ) หน้าจะมืดแล้วค่ะ

(ไปทำงานกันเลย)

เอาละ ไปกันเลย!

ไปกันค่ะ!

วันนี้หนูมีผู้ช่วย

มาด้วยค่ะ

ก็เลยเบาแรงไปได้เยอะเลย

(ในที่สุดก็เข้ามา) ว้าว ร้านใหญ่จริงด้วย

ดูดีขนาดนี้เลยเหรอคะเนี่ย?

แล้วพี่เลี้ยงที่จะมาทำงานกับพวกเราวันนี้อยู่ไหนน้า?

รุ่นพี่คะ!

- รุ่นพี่คะ! - รุ่นพี่!

ใช่คนตรงนี้ไหมนะ...?

(อีจีฮยอน / อายุงานปีที่ 11) ยินดีต้อนรับค่ะ

ยินดีต้อนรับสู่บัสกิ้น ร็อบบิ้นส์ค่ะ

(งุนงง) สวัสดีค่ะ

สวัสดีค่ะ

(เปิดวาร์ปหนีทันที) การปรากฏตัวเมื่อกี้คืออะไรกันคะเนี่ย?

(สาวขี้อาย)

(เปลี่ยนชุดเสร็จแล้ว) วันนี้จะลุยงานพาร์ตไทม์ให้ราบคาบเลยค่ะ!

พร้อมกันหรือยังเอ่ย?

(วี้ด) กรี๊ดดดด!

(ดูเหมือนจะทำลายกล้องก่อนเป็นอย่างแรก)

เป็นอะไรไหมคะ?

(เขิน)

เด็กฝึกงานทั้งหลาย เชิญทางนี้เลยค่ะ

ค่า!

อินโทรเวิร์ตขั้นสุด

เธอเป็นอินโทรเวิร์ตขั้นสุดจริง ๆ

พวกเราต้องตั้งใจฟังหน่อยนะ

เพราะเสียงของเธอ

เบาแบบสุด ๆ ไปเลย

(เสียงเบามาก) กรุณาสวมถุงมือด้วยนะคะ

(สะบัดน้ำกระจาย) ต้องใส่ถุงมือเหรอคะ?

อุ๊ย หน้าฉัน

สะบัด (เพียะ) ใส่หน้าพี่แบบนี้ไม่ได้นะ

ฟีลเหมือนซีรีส์วัยรุ่นก้าวผ่านวัยเลย

นี่ (ยัยตัวแสบ) แค่ใส่ถุงมือยังใส่ไม่เป็นเหรอ?

(เจอคู่ต่อสู้ที่ตึงมือเข้าแล้ว...) ดูทรงแล้วงานนี้เหนื่อยแน่

(หมดแรงเรียบร้อย)

หนูรู้สึกตื่นเต้นนิดหน่อยที่จะได้ทำงานที่บาสกิ้น ร็อบบิ้นส์ค่ะ

ได้ยินมาว่าโหดสุด ๆ เลยนะ

(เสพติดโดปามีน) หนูก็เลยยิ่งตั้งตารอไงคะ

ตั้งตารอจริง ๆ เหรอเนี่ย?

เท่าที่ได้ยินมานะ

เรนโบว์ เชอร์เบทไม่ละลายง่ายขนาดนั้นหรอก

ลองทำตอนนี้เลยสิคะ

โดยที่ยังไม่ได้สาธิตให้ดูเหรอคะ?

(ขอเช็กด้วยตัวเองแป๊บ) เหมือนแมลงกุดจี่กลิ้งก้อนมูลเลยเหรอคะ?

เดี๋ยวนะคะ

(ลนลาน)

ทำไมไม่ได้ล่ะเนี่ย?

(ตกใจสุดขีด)

รุ่นพี่คะ หนูทำออกมาแนวฟีลเจลาโต้เลยค่ะ

ไม่นะ จริงจัง มันไม่ยอมหลุดออกมาค่ะ!

(ช็อก) ดูนี่สิคะ

(พยายามแถช่วย) นี่มันงานศิลปะชัด ๆ

(พยายามแยกมันออก)

(เริ่มแปลกประหลาดขึ้นเรื่อย ๆ) ไม่จริงน่า มันไม่ยอมหลุดจริง ๆ นะ

ถ้าเราวางทิ้งไว้ตรงนี้แบบนี้นะ

คนต้องเดินมาถ่ายรูปกันแน่เลยค่ะ

นี่มันคืองานศิลปะอย่างหนึ่งเลยนะ

(ความจริงของศิลปะสมัยใหม่) ศิลปะสมัยใหม่

(สาธิตให้ดู) ก่อนอื่น ต้องสะบัดน้ำออกจากที่ตักไอศกรีมก่อนนะคะ

(ตักหนึ่งลูก) สะบัดน้ำส่วนเกินออก

(2. ทำทรง) สะบัดน้ำออก แล้วม้วนให้เป็นรูปครึ่งวงกลม

ม้วนให้เป็นทรงพระจันทร์ครึ่งซีกครับ

(3. ใส่ลงในถ้วย)

(ท้าทาย) ต้องจับแบบนี้เลยค่ะ

พูดกับใครอยู่น่ะครับ?

อ๊ะ มันแข็งเกินไปมากเลยค่ะ

(เริ่มต้นการซ้อมอย่างไม่มีที่สิ้นสุด)

เริ่มจับจุดได้แล้วนี่ครับ

ทำได้อยู่แล้วค่ะ

นี่เพิ่งเริ่มต้นเท่านั้นแหละค่ะ

(สมบูรณ์แบบ)

ไอศกรีมบาสกิ้นร็อบบิ้นส์ลูกแรกของหนู

(หือ?) สมบูรณ์แบบสุดๆ

(อย่าเพิ่งสร้างความทรงจำปลอมสิครับ)

ในที่สุด ในที่สุดก็ทำได้

(ต่อไป: ซ้อมตักขนาดไพน์ท) ขนาดไพน์ทตักได้ 3 รสชาติครับ

ต้องตักใส่ให้ลูกค้าเห็นครบทั้ง 3 รสชาตินะครับ

อ๋อ แบบที่ม้วนเป็นลูกกลมๆ เล็กๆ แบบนี้ใช่ไหมคะ?

ไม่ใช่ครับ (เสียงเข้ม) ตั้งใจหน่อยครับ

(ตั้งใจ) ต้องครูดไปตามขอบถังครับ

จัดเรียงยากจังเลยค่ะ

(สั่น) โห รสนี้แหละใช่เลย

มันแข็งมากเลยค่ะ

ใช่ รสนี้แข็งจริง

รสนี้คงไม่ค่อยฮิตสินะคะ

พวกรสที่ไม่ค่อยฮิตจะตักยากใช่ไหมคะ?

(เย็นชา) ไม่ใช่ครับ

(เย็นชาสุดๆ) ไม่มีความเห็นใจกันเลยเหรอคะเนี่ย

(เหนื่อยหอบ) เฮ้อ ร้อนจังเลยค่ะ

แต่ว่าถ้าเป็นงานนี้...

ถ้าคนตัวค่อนข้างเล็ก อาจจะลำบากหน่อยนะ

เท้าของจีวอนลอยอีกแล้วเหรอครับ?

(เช็กทันที)

(เขย่งเท้า แล้วก้าวลง) จังหวะของคุณมัน...

(รอดตัวไป) จังหวะเป๊ะสุดยอดเลยใช่ไหมล่ะคะ?

(พลาดช็อตเด็ด)

หนูลองดูบ้างดีกว่าค่ะ

(วางท่าสุดเหวี่ยง)

เดินอย่างกับนักเลงเลย

(ดูน่าเกรงขามแปลกๆ) อันนี้ตลกสุดๆ ไปเลย

เธอคือนักตักไอศกรีมจอมสังหารค่ะ

(กะจะตักเกลี้ยงไม่เหลือเลยใช่ไหม) แบบนี้เลยค่ะ

(รุ่นพี่) เธอก็เป็นเกิร์ลกรุ๊ปไม่ใช่เหรอ

(เหลือบมอง)

(แกล้งทำตัวเลอะเหรอ...?)

แกล้งทำเป็นว่าทำงานหนักอยู่เหรอคะเนี่ย?

รู้ได้ยังไงกันคะเนี่ย?

(เธอก็เป็นเกิร์ลกรุ๊ปเหมือนกันนั่นแหละ!) รู้ได้ยังไงกันคะเนี่ย?

(12:00 น. เริ่มเปิดร้าน)

ขอบคุณนะคะ ทานให้อร่อยค่ะ

เดี๋ยวจีวอนกับโรร่าไปประจำตรงที่ตักไอศกรีมนะ

ส่วนชิกิต้ากับพี่จะไปดูแลที่เคาน์เตอร์เอง

(แสนดีสุดๆ)

(บ๊ายบาย) จ้า รีบไปสิ

ชิกิต้า สู้ๆ นะคะ!

ในที่สุดก็ไปสักที

(ในที่สุดก็สงบสุขเสียที) เธอบอกว่าในที่สุดก็ไปสักทีน่ะค่ะ

(ซ้อมกล่าวต้อนรับ) ยินดีต้อนรับค่ะ บาสกิ้น ร็อบบิ้นส์ ค่ะ

รับอะไร

ดีคะ?

ใช่ค่ะ ตื่นเต้นจนลิ้นพันกันพูดไม่ออกแล้ว

(ลูกค้าเดินเข้ามา) ยินดีต้อนรับสู่ บาสกิ้น ร็อบบิ้นส์ ค่ะ

รับเป็นไซส์ไหนดีคะ?

ขอเป็น ซิงเกิล เรกูลาร์ สองที่ครับ

(ตื่นเต้นแต่ก็ยังทำหน้าที่ได้ดี) - รับเป็นแบบถ้วยดีไหมคะ? - ขอเป็นแบบโคนครับ

โมโหจนน้ำตาลตก ก็เลยต้องแวะเข้ามาสักหน่อยครับ

อ๋อ (ทานให้อารมณ์ดีขึ้นนะคะ...) เชิญเลือกได้เลยค่ะ มีหลากหลายรสชาติเลย

(ยินดีที่ได้พบกันนะคะ) อ๊ะ สวัสดีค่ะ! ยินดีต้อนรับค่ะ

สวัสดีครับ

(เปิดด้วยการต้อนรับอย่างกระตือรือร้น) บาสกิ้น ร็อบบิ้นส์ ยินดีต้อนรับค่ะ

(ดึงพลังงานขึ้นมา) สวัสดีค่ะ

สวัสดีค่ะ

ลูกค้าบอกว่าน้ำตาลตกเลยแวะมาค่ะ

อ๋อ น้ำตาลตกสินะคะ

(เติมน้ำตาลให้ทันที) รอสักครู่นะคะ

- ได้แล้วค่ะ ทานให้อร่อยนะคะ - ขอบคุณครับ

หนูตักออกมาสวยมากเลยนะเนี่ย

สองคนนี้เป็นเพื่อนกันเหรอครับ?

ไม่ใช่ครับ คนนี้เป็นหัวหน้า ส่วนผมเป็นลูกน้องครับ

(พนักงาน / ผู้จัดการ)

อ๋อ จริงเหรอคะ?

บรรยากาศและวัฒนธรรมองค์กรเป็นยังไงบ้างคะ?

อาจจะเพราะเป็นบริษัทต่างชาติ บรรยากาศการทำงานก็เลยค่อนข้างเป็นกันเองหน่อยครับ

(จินตนาการไว้) แต่ถ้าเป็นบริษัทต่างชาติ ปกติจะชิลๆ สบายๆ ใช่ไหมคะ?

พูดแบบเป็นกันเองไหมคะ?

(สุภาพสุดๆ) ไม่พูดเป็นกันเองครับ

ว้าว ขีดเส้นแบ่งชัดเจนมากเลยนะคะ

ใช่เลย นี่แหละเกาหลีของแท้

(ขวานผ่าซาก) เริ่มช่วงเวลาพูดเป็นกันเองตั้งแต่ตอนนี้เลย

(จู่ๆ ก็...?) เริ่มช่วงเวลาพูดเป็นกันเองตั้งแต่ตอนนี้เลยค่ะ

อยากชิมสักคำไหมล่ะ?

(อยากตายเหรอ?) หัวหน้าเกลียดเข้าไส้เลยค่ะ

(สะดุ้งตกใจ) อ๊ะ!

(ลูกค้าหนุ่มสาวออฟฟิศกลุ่มที่สอง) ยินดีต้อนรับค่ะ บาสกิ้น ร็อบบิ้นส์ ค่ะ

(เขินๆ) รับรสไหนดีคะ

เอาเมนูยอดฮิตครับ

เมนูยอดฮิตเหรอคะ?

ตอนนี้รู้สึกยังไงอยู่เหรอคะ?

(เดี๋ยวหนูจะแนะนำรสที่เข้ากับอารมณ์ให้ค่ะ) ตอนนี้รู้สึกยังไงบ้างคะ?

ช่วงนี้โลกเรามันโหดร้ายอยู่สักหน่อย,

ก็เลยรู้สึกเครียดๆ ตามไปด้วยครับ

ถ้าได้ทานไอศกรีมแล้ว จะรู้สึกดีขึ้นเยอะเลยนะคะ

(ยังไม่ทันได้แนะนำรสชาติ) รับเป็นรสไหนดีคะ?

(ร่างกายต้องการน้ำตาล) ขออะไรหวานๆ สักอันแล้วกันครับ

(ความจริงของชาวออฟฟิศเกาหลี) คนทำงานออฟฟิศมักจะมองหาของหวานๆ ทานกันเยอะจริงๆ ด้วยค่ะ

ทำงานอะไรกันเหรอคะ?

ผมทำงานบริษัทประกันครับ

อ๋อ บริษัทประกันเหรอคะ

(คนหนึ่งมีสีหน้าเหนื่อยล้าเป็นพิเศษ...) ประกันเหรอคะ?

(เป็นห่วง) น้ำตาลตกหรือเปล่าคะเนี่ย?

ครับ ทำไมถึงตกน่ะเหรอ?

มีเรื่องอะไรเหนื่อยใจเหรอคะ?

มีลูกค้าขอให้ผมเอาขยะไปทิ้งให้ครับ

ขยะที่เขาถืออยู่ตอนกำลังจะเดินออกไปน่ะครับ

ตายแล้ว

เขายัดขยะใส่มือผม

แล้วก็เอามือมาเช็ดซ้ำบนมือผมอีกรอบครับ

(เจอคุณลูกค้าสุดยอดขยะเข้าให้แล้ว)

- อันนี้ก็เกินไปหน่อย... - นั่นมันลูกค้ามหาภัยชัดๆ เลยค่ะ

ไม่สิ พูดจริงนะ แบบนั้นมันไม่โอเคเลยค่ะ

(ประจานออกสื่อไปเลย) ฝากอะไรถึงลูกค้ามหาภัยคนนั้นหน่อยไหมคะ

(ภาพจำยังฝังใจ) เหงื่อแตกซ่านเลยครับ

แค่คิดถึงเรื่องนั้น เหงื่อก็แตกพลั่กแล้วครับ

อย่าทำร้ายจิตใจพวกเราเลยนะครับ

(โล่งอก) ได้โปรดเถอะครับ ขอบคุณครับ

(ดูอยู่หรือเปล่า คุณลูกค้าตัวดี?) - อย่าแกล้งพวกเขาเลยพวกงี่เง่า - อันนี้โหดร้ายเกินไป

(ออเดอร์ใหม่) เขาอยากได้แบบแพ็กใส่ถ้วยไซส์ควอทค่ะ

ถ้วยขนาดควอทค่ะ

เฮ้อ (ตักยากมาก) บางรสมันก็แข็งจนตักไม่ขึ้นเลยค่ะ

(กดสุดแรงเกิด) แล้วก็...

- นิวยอร์กชีสเค้กก็อร่อยเหมือนกันค่ะ - สไตล์นิวยอร์ก

ทานให้อร่อยนะคะ

ทานให้อร่อยนะคะ

ขอบคุณนะคะ

ได้แล้วค่ะ

(ลูกค้ายังคงหลั่งไหลเข้ามา...) ทานให้อร่อยนะคะ

หนูจะเริ่มตักรส "คุณแม่เอเลี่ยน" ก่อนนะคะ

คุณลูกค้าคือผู้โชคดีค่ะ!

(กล้ามแขนเริ่มมาแล้ว)

(เหม่อลอย) เดี๋ยวก่อนนะคะ นี่มันอะไรกันเนี่ย?

ดูเหมือนจะมีกลุ่มลูกค้ากลุ่มใหญ่เข้ามาเลยค่ะ

(เหนื่อยล้า)

(ลูกค้าคนต่อไป ไม่มีเวลาพักหายใจ) บาสกิ้น ร็อบบิ้นส์ ยินดีต้อนรับค่ะ

(ทำไมทุกคนตัวสูงจัง...) - สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ บาสกิ้น ร็อบบิ้นส์ ยินดีต้อนรับค่ะ

พวกคุณทำงานอะไรกันเหรอคะ?

พวกเราทำงานเป็นนายแบบครับ

ว่าแล้วเชียว

(คิดมุกสด) อ้าว หนูทำเก่งเหมือนกันนะเนี่ยว่าไหมคะ?

(เติมน้ำตาลด่วน) อยากทานอะไรอีกไหมคะ?

ไม่เคยเจอคนดังตัวจริงมาก่อนเลย

หนูก็เหมือนกันค่ะ

(คนดังอยู่นี่แล้วไง) แล้วคิดยังไงบ้างล่ะคะ?

ชอบใครมากกว่ากันเหรอคะ?

- วันนี้คงไม่ง่ายแน่ๆ - ขอบคุณนะคะ

ทำอะไรกันอยู่น่ะ? ไม่ทำงานทำการเหรอ?

ก็มันไม่มีงานให้ทำนี่คะ

งั้นมาร้องเพลงให้ฟังหน่อย เร็วเข้า

(อยู่ๆ ก็โชว์ความสามารถพิเศษเฉย)

- กรี๊ดสิ กรี๊ดเลย - เฮ้อ เหนื่อยชะมัด

อู้ววววว

(จัดการออเดอร์กลุ่มเสร็จสรรพ) - ทานให้อร่อยนะคะ - ขอบคุณครับ

(ยัยตัวเล็ก) ว้าว คนพวกนั้นแบบว่า...

ตัวสูงกันมากๆ เลย

หนูต้องแหงนหน้ามองแบบนี้เลยค่ะ

โอ๊ย ปวดหลังไปหมดแล้ว

(เงยหน้ามองจนปวดคอไปหมด)

(หลังมื้อเที่ยง ร้านเริ่มเงียบลง) - พักแป๊บนึงดีกว่า - ได้เลยค่ะ

(เริ่มเซ็ง)

พวกเราควรออกไปเรียกลูกค้าข้างนอกกันหน่อยไหมคะ?

ลูกค้าน้อยเกินไปแล้ว ร้านเงียบกริบอย่างกับเมืองร้างเลย

(ยืนกวักเรียกลูกค้าตรงกระจก)

เชิญด้านในเลยค่ะ!

(เหลือบไปเห็นใครบางคน)

เอ่อ ขอโทษนะคะคุณพี่!

(ยัยนั่นจะไปไหนอีกแล้วเนี่ย...?)

ว้าวๆๆ!

นับถือใจเลยจริงๆ

สมกับเป็น MC รายการ Workdol จริงๆ

(ลุยเรียกลูกค้าแบบจัดเต็ม)

(ไม่สนใจใคร) เข้ามาเลยค่ะ เข้ามาเลย!

ไม่มีใครมาเลยสักคน

โดนเมินเต็มๆ

(ตึง!)

ให้ตายสิ

โธ่เอ๋ย โธ่เอ๋ย

สงสัยจะแพ้อากาศฤดูใบไม้ผลิแล้วค่ะ ง่วงจัง

(จู่ๆ ทำไมถึงมาแพ้อากาศฤดูใบไม้ผลิตอนนี้ล่ะ...?)

มีออร์เดอร์เข้ามาแล้วค่ะ

อ๊ะ เข้ามาแล้ว

รุ่นพี่คะ ถึงเวลาทำงานแล้วค่ะ

เดี๋ยวนะ อะไรนะ? มีออร์เดอร์เข้ามาเหรอ?

(ลูกค้าหน้าร้านก็เข้ามาด้วย) ยินดีต้อนรับสู่ บาสกิ้น ร็อบบิ้นส์ ค่ะ

สวัสดีค่ะ สั่งทางนี้ได้เลยนะคะ

ส่วนตัวผมชอบรส "คุณแม่เอเลี่ยน" (Mom Is an Alien) ครับ

ขอรสนี้ที่หนึ่งครับ

โอเค ได้เลยค่ะ

ปกติทำงานอะไรเหรอคะ?

ผมทำงานพาร์ตไทม์อยู่ที่ร้านอาหารจีนข้างๆ ครับ

เป็นยังไงบ้างคะ เหนื่อยไหม?

ครับ ขยะที่ต้องทิ้ง

มันหนักมากจริงๆ ครับ

นี่ นี่ นี่!

ลูกค้ารับมือยากคนนั้นกำลังจะออกไปแล้วนะ

ลูกค้ารับมือยากเหรอคะ?

หรือว่าจะเป็นพวกมนุษย์ป้ามนุษย์ลุงเอาแต่ใจคะ?

เปล่าหรอก แค่คนที่น้ำตาลตกน่ะ

อ๋อออ

(ชาร์จพลังกลับมาเต็มร้อย) สวัสดีค่ะ ยินดีต้อนรับสู่ บาสกิ้น ร็อบบิ้นส์ ค่ะ

(ใส่ชุดฟอร์มร้านอาหารจีน) ทำงานที่ร้านอาหารจีนเหรอคะ?

ใช่ครับ ถูกต้องแล้วครับ

จริงๆ หนูก็เคยไปทำพาร์ตไทม์ที่ร้านอาหารจีนมาเหมือนกันนะคะ

ผมได้ดูอยู่ครับ

โดนคอมเมนต์ด่าเยอะมากเลยนะครับ

อะแฮ่ม

(โดนแทงใจดำอย่างจัง) หนูก็โดนว่าเรื่องทำงานไม่ค่อยคล่องจริงๆ นั่นแหละค่ะ

ถ้าไปทำหน้าร้านคนเดียวน่าจะทำได้ดีมากแน่ๆ ครับ

(เห็นด้วย) ใช่แล้วค่ะ

หนูน่ะเหมาะกับงานต้อนรับหน้าร้านที่สุดแล้วค่ะ

(เกิดมาเพื่องานบริการ)

(ย่านช็องดัม) แล้วร้านนั้นหรูหรามากเลยไม่ใช่เหรอคะ?

ถ้าร้านราคาแพง ก็ต้องบริการลูกค้า

ให้ดีมากๆ เลยใช่ไหมคะ?

(ออร์เดอร์เสร็จเรียบร้อย) ปกติลูกค้าส่วนใหญ่เป็นคนแบบไหนเหรอคะ?

ส่วนใหญ่ก็จะเป็นพวกระดับประธานบริษัทครับ

(ภาพลักษณ์แบบท่านประธาน) แล้วบางที เวลาที่พวกเขาเมากันนะครับ

เขาจะให้ทิปตั้ง 50,000 วอนเลยนะ

(ทิป 50,000 วอนเลยเหรอ...)

เอาไปสิ เก็บไว้เป็นค่าแท็กซี่นะ

อุ๊ย

ให้อีกใบเหรอ?

(ใช่) แบงก์สีเหลืองใช่ไหม?

(ให้ทิปเพิ่มอีก...) แล้วเขาก็จะให้หนูเพิ่มอีก เพราะคิดว่ายังไม่ได้ให้ค่ะ

(เริ่มน่าสนใจขึ้นมาแล้ว) - งั้น งั้น เดี๋ยวก่อนนะ - "หนูยังไม่ได้เลยนะคะ!"

เดี๋ยวนะ งั้นก็...

ลองใส่แว่นตา

แล้วถอดออก จากนั้น...

ก็มัดผมใหม่

สวัสดีค่ะ

(เติมทิปได้ไม่จำกัด) มัดผมแบบนี้ แล้วก็ 'สวัสดีค่ะ!'

(ยังคงต้อนรับลูกค้าต่อ...) ยินดีต้อนรับค่ะ!

บาสกิ้น ร็อบบิ้นส์ ยินดีต้อนรับค่ะ!

(ทุ่มสุดตัวกับการบริการ) สวัสดีค่ะ!

ลูกค้ารายนี้ต้องการเติมน้ำตาลด่วนเลยค่ะ!

(เติมน้ำตาลเสร็จเรียบร้อย) ทานให้อร่อยนะคะ ทานให้อร่อยนะ!

(ลูกค้าอีกคนมาแล้ว) ขอส่งต่อลูกค้าให้คนที่ยืนอู้อยู่นะคะ

(หมดแรง)

งานหนักเอาเรื่องเลยนะ

(พยายามสุดชีวิต)

โรรา ดูหมดสภาพสุดๆ เลยนะ

โรรา โอเคไหมเนี่ย?

(เค้นพลังออกมาเห็นๆ...) พูดเรื่องอะไรกันคะเนี่ย?

(พักหายใจ) ดูท่าการยืนแคชเชียร์จะสูบพลังไปหมดเลยสินะ

(หมดสภาพ...) นั่นมันคิ้วขมวดทรงคนเหนื่อยของแท้เลย

(รีบเช็กเวลา) เดี๋ยวนะ

วันนี้เราต้องทำงานถึงกี่โมงเหรอ?

เหลืออีก 25 นาทีก่อนจะเลิกงานค่ะ

เย้!

ไม่สิ ทำหกหมดแล้วเนี่ย

(ทุกคนรีบเร่งทำงาน...)

เป็นยังไงบ้าง? งานพาร์ตไทม์ร้านไอศกรีมวันนี้?

เหนื่อยมากเลยค่ะ

โหดสุดๆ ไปเลย

เฮ้อ ร่างพังหมดแล้วค่ะ

(แอบมอง)

เหลืออีกนานไหมกว่าจะเลิกงานคะ?

เหลืออีกประมาณ 5 นาทีค่ะ

(ตื่นเต้น) โอ้เย้ โอ้เย้้้!

(มีความสุข)

(กลับมาทำงานต่อ) เดี๋ยวหนูแต่งเพลงประจำตัวร่วมกับชีกิต้าให้นะคะ

(อารมณ์ดีเพราะใกล้จะได้เลิกงาน) ควงกีตาร์ตามจังหวะชีกิต้า

ควงกีตาร์ตามจังหวะชีกิต้า

(พลังชีวิตหมดหลอด)

(ลูกค้าเดินเข้ามา)

ลูกค้ามาค่ะ!

อ๊ะ ประจำเคาน์เตอร์ค่ะ

สวัสดีค่ะ

ขอซิงเกิลคัป 50 ถ้วย...

ครับ

ซิงเกิลคัป 50 ถ้วยเหรอคะ?

50 ถ้วยเหรอคะ?

เดี๋ยวนะ ลูกค้าคนสุดท้ายนี่จัดหนักมาก

50 ถ้วยเลยเหรอคะ?

(จ้องตาเขม็ง) รุ่นพี่คะ มีออเดอร์กรุ๊ป ถ้วยซิงเกิลคัป 50 ถ้วยค่ะ

(เข้าสู่โหมดปล่อยวาง) หนูจะตักด้วยความรักทั้งหมดที่มีเลยค่ะ

รับเป็นรสชูตติ้งสตาร์ไหมคะ?

อ๋อ ชูตติ้งสตาร์ ดีเลยครับ

เดี๋ยว อะไรนะคะ?

หนูว่าฝีมือหนูพัฒนาขึ้นจริงๆ นะคะเนี่ย

(ฟอร์มเป๊ะ) หนูว่าลูกนี้หนูตักได้สมบูรณ์แบบที่สุดเลยค่ะ

(ยอมไม่ได้) พี่ไม่คิดว่าหนูตักเก่งจริงๆ เหรอกระทั่งตอนนี้?

(แทบจะโดนจ้างงานเพิ่ม) รูปทรงนี้คือที่สุดอะ

สั่งไปให้ใครเหรอคะ?

พวกเราจะเอาไปกินกับเพื่อนชมรมครับ

ว่าแต่ทั้งสองคนเป็นแฟนกันหรือเปล่าคะ?

ใช่ครับ

(เอาจริงดิ...)

(โฟกัสกับงานต่อดีกว่า...) แอปเปิลมินต์

อันนี้ต้องใส่ออกแรงเยอะหน่อยนะคะ

(เสร็จสิ้น) อา ในที่สุดก็เสร็จแล้วค่ะ

โอ้โฮฮฮฮ!

ใครเป็นคนสารภาพรักก่อนเหรอคะ?

(ผมจีบก่อน) ผมเป็นคนสารภาพรักก่อนครับ

ว้าวววว!

ใจกล้ามากเลยนะคะเนี่ย

สารภาพรักยังไงเหรอคะ?

แฟนของผมไปเจอเพื่อน

ผมก็เลยไปรับเธอ แล้วก็สารภาพรักที่หน้าบ้านตอนกลางคืนครับ

สรุปคือบอกให้เธอขึ้นรถสินะครับ

อ๋อ ใช่ครับ

ผมทำแบบนั้นที่กังนัมครับ

"พี่เพิ่งถอยรถใหม่มานะ"

(พี่เขาเมาหนักมาก...) "พี่เพิ่งถอยรถใหม่มานะ เดี๋ยวพี่ไปรับ"

(16:00 น. ได้เวลาเลิกงาน) พวกเราเลิกงานแล้ว!

ตอนนี้พวกเราจะกลับบ้านกันแล้วค่ะ

ขอเลิกงานด้วยคนสิคะ

(ซองเงินค่าจ้างพาร์ตไทม์)

ทุกคนทำได้ดีมากเลยครับ ทำงานกันหนักมากจริงๆ

ว้าว ได้เท่าไหร่เนี่ย?

300 วอนเหรอ?

41,300 วอนเหรอคะ?

(ค่าแรงจากบาสกิ้น ร็อบบิ้นส์ = ทั้งหมด 41,300 วอน) วันนี้พวกเราทำงานไปกี่ชั่วโมงนะ?

4 ชั่วโมงครับ ค่าแรงชั่วโมงละ 10,320 วอน

(ตาไร้แวว) ก็ไม่ได้เยอะขนาดนั้นนะ...

ก็สมเหตุสมผลอยู่นะคะ

(สมเหตุสมผลสุดๆ...)

(Q. ส่วนไหนที่เหนื่อยที่สุด?) สำหรับพวกคุณ เรื่องไหนยากที่สุดเหรอครับ?

ตรงเคาน์เตอร์ ที่ต้องคอยพูดตลอดว่า

"ยินดีต้อนรับค่ะ!"

แล้วก็ต้องคอยรักษาพลังความสดใสเอาไว้

อ๋อ แบบว่าต้องคอยร่าเริงสดใสตลอดเวลา

ร่าเริงสดใส

(หน้าเกือบเป็นตะคริว) หนูยิ้มเยอะมากจริงๆ ค่ะ

สำหรับหนู ส่วนที่ยากที่สุดคือ

ตอนตักมินต์ช็อกโกแลตชิปค่ะ

มันแข็งจนตักไม่ขึ้นเลย

- มันติดสคูปตักแน่น ไม่ยอมหลุดออกมาเลย - เห็นว่ารสนั้นแหละตัวยากเลย

รสนั้นยากที่สุดเลยค่ะ

(ปวดใจ) อย่ากินเลยนะคะ

(สั่งช็อกโกแลตธรรมดาเหอะ) อย่าสั่งมินต์ช็อกกันเลยนะคะ

ไม่รู้มาก่อนเลยว่ามันจะเหนื่อยขนาดนี้

หนูนับถือพนักงานทุกคนจริงๆ ค่ะ

(นับถือใจพนักงานพาร์ตไทม์) - นับถือจริงๆ - นับถือใจสุดๆ เลยครับ

การได้มาทำงานร่วมกันในวันนี้

สนุกมากเลยค่ะ แต่ว่า

(เห็นใจคนทำงาน) พอได้ฟังเรื่องราวของเขาแล้วเศร้าเลยค่ะ

พวกเขาทำงานกันหนักมากเลยนะคะ

แล้วพวกลูกค้าเสียมารยาทพวกนั้นอีก... จริงๆ เลย

แบบนั้นใช้ไม่ได้เลยนะคะ

พวกลูกค้าไร้มารยาทควรกลับไปพิจารณาตัวเองบ้างนะคะ

(ทุกคนต่างก็เป็นลูกรักของใครบางคน...) โปรดปฏิบัติต่อพวกเขาอย่างสุภาพด้วยนะคะ

(คำสารภาพสุดเซอร์ไพรส์ของ BABYMONSTER)

(4 พ.ค. 18.00 น. - เบมอนคัมแบ็กเพลง "CHOOM") พวกเราจะคัมแบ็กในเดือนพฤษภาคมด้วยเพลงไตเติล "CHOOM" ค่ะ

"CHOOM" เหรอคะ?

แล้วก็จะมีเวิลด์ทัวร์ในเดือนมิถุนายนด้วยค่ะ

เป็นเวิลด์ทัวร์ครั้งที่สองของพวกเราค่ะ

(โปรโมตเสร็จแล้ว) งั้นพวกเราแยกย้ายกลับกันแบบนี้เลยดีกว่าค่ะ

(ปล่อยฉันเลิกงานที)

(คำแนะนำจากโลกความเป็นจริงของรุ่นพี่)

มีใครใน BABYMONSTER

ที่ดูน่าจะทำงานพาร์ตไทม์เก่งบ้างไหมคะ?

- ก่อนอื่นเลย มีคนที่ชื่อโรล่าค่ะ - จริงเหรอคะ?

น้องหัวไวแล้วก็ทำงานเก่งมากจริงๆ ค่ะ

แต่ในบรรดาน้องเล็กสุด

มีเด็กที่ชื่อชิกิต้าอยู่ค่ะ

น้องไม่ค่อยอินกับระบบอาวุโสเท่าไร

ทั้งๆ ที่หนูอายุมากกว่า

(ระบบอาวุโสพังทลาย) แต่น้องบอกว่าพวกเราอายุเท่ากัน แค่เพราะอายุห่างกันแค่ 6 เดือนเองค่ะ

มองปราดเดียวก็รู้แล้วไหมคะว่าหนูเป็นพี่

(ตัดตรงนี้ออกที) คือว่า มันยังไม่ถึงปีด้วยซ้ำนะคะ

แค่ 6 เดือนเองไม่ใช่เหรอคะ?

งั้นพวกเราก็อายุเท่ากันเลยสิคะ?

อู้หู

นี่ แล้วเธอเป็นเด็กฝึกมากี่ปีเหรอ?

(หนูจะไปรู้ได้ยังไง) ไม่รู้เหมือนกันค่ะ

แล้วของหนูมันกี่ปีนะ?

ของเธอเหรอ?

ต่างกันตั้ง 6 ปีแน่ะ

หนูเป็นเด็กฝึกแค่ปีเดียวหรือเปล่านะ?

เรื่องพวกนั้นไม่ได้สำคัญเลยสักนิด

ขอแค่ก้าวออกไป พยายามอย่างเต็มที่ แล้วทำมันให้ดี

ก็ไม่สำคัญหรอกว่าจะเคยเป็นเด็กฝึกมาปีหนึ่ง ไม่กี่เดือน

แปดปี หรือหกปีก็ตาม

(บรรลุสัจธรรม) สุดท้ายแล้วมันก็ไม่ได้สำคัญอะไรเลย

(สัปดาห์หน้า) ตามไปดูกันเลย

จับฉันสิ PICK ME